சதக்கத்துல்லாஹ் அப்பா கல் லூரியில் பயின்றோர் பே ரவை ஆண்டு விழா

சதக்கத்துல்லாஹ் அப்பா கல் லூரியில் பயின்றோர் பே ரவை ஆண்டு விழா

சதக்கத்துல்லாஹ் அப்பா கல் லூரியில்  பயின்ற அன்பு மாணவச் செல்வங்கள் பங்கு பெறும் நல் நிகழ்ச்சி 3.2.2013 அன்று காலை 10மணிக்கு உரை அரங்கில் நடை பெறுகிறது அன்புடன் அழை க்கிறோம்                                      பயின்றோர் பே ரவை ஆண்டு விழா 

ஏன்!

             ஏன்! 

வாரியல் குச்சியால் தொட்டால் – சட்டென
குறுகிக்  சுருள்கின்றன ரயில் பூச்சிகள் 
மூச்சுக்  காற்றுப் பட்டால் கூட – தலையை
உள்ளிழுத்துக் கொள்கின்றன நத்தைகள்
சருகுகளின் சத்தம் கேட்டால் கூடப்
புடைதேடிப் பொந்துக்குள் விரைகின்றன பாம்புகள்
விரல் நுனி பட்டால் கூடப் பட்டெனச்
சுருக்கிக்  கொள்கின்றன தொட்டாச் சிணுங்கி மரங்கள் 
 
உலக்கையடி பட்டாலும் 
தீயினால்  சுட்டாலும்
மாற்றம் ஏதும் காட்டாமல்
மரத்துப்  போய்விட்டது இந்த
மனித மனம்  
                 - முனைவர். ச. மகாதேவன்

இன்று...

இன்று...

தொட்டணைத்து ஊற மறுக்கின்றன
மணற்கேணிகள்
இருநூறு அடிதாண்டி துளையிட்ட பின்பும்

பீலி பெய்யாமலேயே
அச்சிறுகின்றன சாலையோரத்தில் பேருந்துகள்

கார்பைடு கல்லுக்குள் இருப்பதால்
கனியிருப்பக் காய் கவர்ந்துவந்து
அரிசி டப்பாவுக்குள் வைக்க வேண்டியுள்ளது.

மோப்பக் குழையும் அனிச்சம் போலன்றி
விருந்துக்கு வராதே என
விரைவஞ்சலில் மறுத்தெழுதினாலும்
அதற்குள் வந்து நிற்கிறான் முகவாட்டம் ஏதுமின்றி.
என் பிரிய விருந்தினை

ஸ்கேன் நாடிஃ எக்ஸ்ரே நாடிய பின்தான்
மருத்துவரையே நாட முடிகிறது

யாகாவாராயினும்
நா காக்க முடியவில்லை

              - முனைவர். ச. மகாதேவன்   

வாய் ஏதுமற்று

     வாய் ஏதுமற்று
கதவில் மாட்டி
அறுந்து துடிக்கிறது பல்லியின் வால்.
பிடித்து மடி கரந்த
இரும்புக் கரத்தின் வலிமை தாங்கமுடியாமல்
வலியோடு நடக்கிறது சினைவெள்ளாடு

இரு சக்கர வாகனத்தில் சிக்கி
கால் முறிந்து முனகலுடன்
கெந்திக் கெந்தி நடக்கிறது நாய்

முப்பது மூட்டைகளோடு
முன்னேற முடியாமல்
திருவள்ளுவர் மேம்பாலத்தில்
திரவம் வடித்து நுரைதள்ளி நிற்கிறது
வண்டிக்காளை.

அங்குச அழுத்தம் தாங்காமல்
வேகாத வெயிலில்
வெந்து நொந்தபடி
ஆசிதருகிறது அந்த யானை

மூக்குப் பொடியின் நொடிதாங்கும் திரணற்றுச்
சாக்கடைக்குள் விழுகிறது
சபிக்கப்பட்ட ஓணான்

ஆனாலும்...
வலிகளோடு வாழத்தான் செய்கின்றன
அஃறிணைகளும் கூட...
புலம்பக் கூட வாயேதுமற்று.

வாழத் தயார்

                                                 வாழத் தயார்

முகங்கள் இல்லையாதலால்
முகவரிகளும் இல்லை அவனுக்கு.
சிதை முகங்கள் குறித்து அவன்
சிரமப் பட்டதுபோல் தெரியவில்லை.
முகப்பூச்சு மாவுகள், சிகப்பழகுப் பசைகள்
மிச்சமென மெதுவாகச் சிரிக்கிறான்

எல்லோரிடமும் பற்களைக் காட்டிக் காட்டிப்
பேசிப் பேசிக் காலப் பச்சையத்தையே
அவன் கரைகளாக மாற்றிக் கொண்டான்.

எப்போதும் யாரையும்
குதிரையேற்றிக் குதிரையேற்றிக்
கூனிப் போயின அவன் முதுகுகள்
அவன் தண்டுவடத்தில்
தள்ளாட்டத்தின் தழும்புகள்...
யாரையும் தூக்காமல் இப்போது தனியே
அவனால் நடக்கக்கூட முடியவில்லை.

கூழைக் கும்பிடு போட்டுப் போட்டு
ஒட்டிப் போயின அவன் கரங்களிரண்டும்
பிரிக்க இயலாப் பேரிணைகளாயின.

மூளையை முன்னரே எடுத்தாகி விட்டதால்
அது பற்றிச் சிந்திக்கத் தேவையற்றதாகிவிட்டது

இப்போது
அவன் - இந்த
உலகில் வாழத் தயாராகி விட்டான்.

நிலத்தாலாட்டு

                                           நிலத்தாலாட்டு

குட்டி நிலாவை முதன் முதலாய்
பள்ளத்தில் பார்த்தது புதுப்பட்டிக்
காமாட்சிப் பாட்டி வீட்டுக் கேணியில்தான்

கோடை விடுமுறைக்கு எப்போது சென்றாலும்
படிகளில் ஏறிக் கேணிக்குள் முகம் பார்த்தபின்தான்
சாப்பாடு கீப்பாடு எல்லாமே!

ஊரணிக் கருகே இருந்ததால்
வற்றிப் போக வாய்ப்பற்று ஊறியது

தங்கை தவறவிட்ட வாளியிலிருந்து
எல்லாவற்றையும் எடுத்துத் தரும்
பாதாளக் கரண்டியை அதிசயத்தோடு
முதலில் கண்டதும் அங்கேதான்

ஐந்து வயதில் கேணிக்குள்
விழுந்த அம்மாவை
இடுப்புக் கயிறுகட்டி உள்ளிறங்கித்
தூக்கிவந்த மருதையாத்தாத்தா முதல்
எத்தனையோ மனிதர்களின்
வரலாறுகளை ஊற்றுக்குள்
ஒழித்துவைத்திருந்தது அக்கேணி

கட்டியவனின் குத்துச் சொல் தாளாமல்
அதே கேணிக்குள் செத்து மிதந்த
ஆனந்தி அக்காவின் சடலத்தைப்
பார்த்தபின்
கேணிக் குளியலும்,
நிலா ரசித்தலும்
நின்று போனது.
ஆனாலும் கவலைகள் ஏதுமற்று
நிலவுக்கு நிலத்தாலாட்டு நடத்திக் கொண்டிருக்கிறதுஅக் கேணி.                    
                                                              - முனைவர். ச. மகாதேவன் 

- முனைவர். ச. மகாதேவன்

கவலை வலை...

மாம்பழங்களுக்குள்ளும் மகிழ்ச்சியாக
வண்டாட முடிகிறது கருநிறப் பூச்சிகளால்
பாறைகளுக்குள்ளும் பத்திரமாக
உயிர் வாழ முடிகிறது தேரைகளால்
கொங்குதேர் வாழ்க்கை நடத்தும்
அஞ்சிறைத் தும்பிகள்
பூக்களுக்குள்ளும் துயில்கொள்ள முடிகிறது
அட்டைப் பெட்டிகளுக்குள்ளும்
குட்டிகளைக் காக்க முடிகிறது பூனைகளால்
மின்சாரவடங்களிலும்
கவலையற்றுக் கால்பதிக்க முடிகிறது பறவைகளால்
கண்டங்களைக் கடந்து
விரிவானில் விரைந்து வரமுடிகிறது
அலகுநீள் ஆஸ்திரேலியக் கொக்குகளால்
யாவற்றையும் இழந்து
கவலைகளை முகத்தில் ஒட்டியபடி
அபலைகளாய் அலைய மட்டுமே நம்மால் முடிகிறது
சொந்த ஊரை விட்டுச் சோறு கூடக்கிடைக்காமல்
தவிப்பவனுக்குக் கரன்சிகள் வெறும்
காகிதக்கட்டுகள் தானே 
                          - முனைவர். ச. மகாதேவன்