காலச்சக்கரம்
தொடக்கமற்று முடிவுமற்று
ஆச்சர்ய ஆரக்கால்களோடு
வாழ்வுப் புள்ளியை மையமிட்டுச் சுழல்கிறது
காலச்சக்கரம்.
கிரகங்களினூடே உருண்டோடி
சமுத்திர ஆழத்திலும் விழுந்தோடிச்
சுக துக்கங்களை
மானிடத்தில் மாட்டிவைத்துக்
காலச்சக்கரம் காலம் கடந்து சுழல்கிறது
கிளம்பிய இடமும்
அடையும் இடமும்
சற்றும் புலப்படவில்லை.
பிறப்புக்கும் இறப்புக்கும்
மத்தியில் பிரபஞ்சத்தைப்
பிடிவாதமாய் சுழல வைக்கிறது
இது விடுவித்த
புதிர்களுக்கு விடைதேட முடியவில்லை
காலத்தை அளந்திடுமா
காலண்டர் தாள்கள்?
காலத்தின் ஆழத்தை
அளக்க முயன்றவர்கள்
ஆழ மண்ணிற்கு
அடியில் போனார்களே!
காலத்தின் முன் காணாமல்
போனவர்கள்
உண்டாக்கிய மாயத்தோற்றங்கள்
மானுடப் பரப்பெங்கும்
முகம்
என் முகந்தனிலே
முழுசாய் பல முகத்திரைகள்
சொந்த முகந்தனைச்
சொக்கப்பனைக்
கொளுத்தி விட்டுப்
போலி முகங்களைப்
போர்த்தித் திரிகிறேன்
எவரெவர் முகமோ
என் முகமாய் ஆனது
என் முகமோ
எங்கோ போனது.
கேள்வி
எதிரே பார்த்ததும்
ஏனிந்தக் கேள்வி?
இவரைப் பார்த்தால்
இதனைக் கேட்போமென
எவரைப் பார்த்தாலும்
அதே கேள்விகள்!
அச்சிட்ட விண்ணப்பப் படிவம் மாதிரி
அலுக்காத அதே கேள்விகள்
”நல்லா இருக்கீங்களா?”
கேட்க வேண்டுமே
என்பதற்காகக் கேட்டானேயொழிய
உள்ளமொன்றிக் கேட்கவில்லை
அப்படி நானும் கேட்டிருப்பேனே
ஆறெழு சமயங்களில்சிதலமான சின்ன விரல்கள்
வேனிற்கால வெப்பப் பொழுதுகளில்
இலைகளை இழந்துவிட்டு
மொட்டையாய் முனகுகிற
மரங்களைப் பார்க்கும் போதெல்லாம்
மாரடைப்பு வருகிறது
உங்களின்
சின்ன விரல்களைச்
சிதலமாக்கிய
காலன் யார்?நான்
ஓடம் முழுக்க
ஓட்டைகளோடு
கால கங்கையின்
கடைசிப் பயணியாய்
என்னை இழந்து
என்னுள் இழந்து
எதையோ தேடும்
நான் . . .
No comments:
Post a Comment